Mallard & Pink K.Ch.
Mokre muchy z serii „Mallard” biorą swą nazwę od materiału użytego do konstrukcji skrzydełek. Są to ramieniowe pióra kaczora krzyżówki, brązowe, czarno prążkowane ( ang. bronze mallard). Druga część nazwy określa kolor tułowia i, najczęściej, jeżynki. Najbardziej znane wzory, to Mallard & Red, M.& Claret, M.& Black. Znane są też z tułowiem w kolorze Orange, Yellow, Green, Blue, Gold, Silver, Red & Yellow, Mix( żółty/pomarańczowy/czerwony). Muchy z tej serii to tradycyjne przynęty jeziorowe od lat stosowane na wyspach Brytyjskich. Ale również świetnie sprawują się w rzekach przy połowach pstrąga, a także troci. Tworząc kiedyś „Różową serię”, zestaw much suchych, mokrych, nimf i streamerów o tułowiach w kolorze różowym, uzupełniłem serię „Mallard &…” o model, który nazwałem Mallard & Pink K.Ch. Ponieważ nigdy nie zetknąłem się z tym wzorem w żadnym opracowaniu, pozwoliłem sobie umieścić w nazwie moje inicjały. Muszka sprawdziła się przy połowie pstrągów w kilku rzekach polskich i skandynawskich, a także na kultowym Piasecznie. Oto Mallard & Pink w kilku krokach:
Haczyk (#10- 4). Ogonek wykonuję z kilku promieni tippets (to materiał obowiązkowy dla całej serii). Białą nicią wiodącą przywiązuję srebrną lametę owalna i płaską.
Trzonek haczyka przykrywam srebrną płaską lametą i dopiero na takim podkładzie nawijam tułów z jasno różowego dubbingu skręconego z białą nicią. Zastosowanie tego triku powoduje, że tułów nie ściemnieje nadmiernie po zmoczeniu.
Gotowy tułów przewijam kilkoma zwojami owalnej lamety.
Zmieniam nić na czarną, wykonuje jeżynkę z miękkiego popielatego pióra.
Skrzydełka układam z podwójnych pasm bronze mallard. Główkę zaklejam szelakiem.
Polish 
English